Wat stilte met je doet

Soms voelt het of stilte er niet mag zijn, opgevuld lijkt te moeten worden met geluiden. De grasmaaier van een buurman, een dreunende beat uit een voorbij rijdende auto, een vriend die maar blijft doorpraten over ditjes en datjes. Soms lijkt het wel of we bang zijn voor de stilte.

Alweer wat jaren terug deden wij aan fietsvakanties. Mijn collega’s verklaarden mij voor gek: jezelf in je vrije tijd te pletter fietsen. Tsja, dat klinkt ook niet echt alsof je er van uitrust. Toch zijn de fietsvakanties voor mij altijd de vakanties geweest waar ik het meest uitgerust en weer opgeladen van thuis kwam. Stilte droeg daar wezenlijk aan bij.

Op de fiets, rustig voortbewegend door het landschap. De eerste dagen wil je nog delen over wat je ziet of wat je denkt, de situaties op je werk die in je hoofd nog voorbij komen. Na een paar dagen valt die behoefte weg. Je fietst samen, maar toch fietst ieder op zichzelf, bij zichzelf. Er hoeft niet meer zo nodig gesproken te worden. Overgave aan de eigen cadans. Gewoon in stilte zijn, je eigen tempo, de wind, de zon… Zo trap je jezelf telkens weer een beetje leger. Er ontstaat ruimte, ruimte voor niets. Er ontstaat rust. Rust in het hoofd.

Die stilte werd nog eens versterkt door de eenvoud van het leven tijdens fietsvakantie. De weinige spullen die je bij je hebt, alles op zijn vaste plekje in de tas, want anders past het niet. Iedere dag wel weer zien waar je ’s avonds je tentje op ging zetten.

Kan je je voorstellen hoe heilzaam stilte is? Hoe het je weer oplaadt, vult met ruimte voor nieuwe ideeën en mogelijkheden?

Wil je ook wel eens ervaren wat de stilte jou kan brengen? Schrijf je dan in voor de Grote Time-In dag op zondag 27 mei 2018.  Een Time-In is een moment van pure aandacht voor jezelf.

Het LijfLab

Berna van der Heide